रजनीश वाणी भाग, 3

 रजनीश वाणी भाग ३. प्रत्येक प्रश्न आपल्या जन्माच स्वतःच्याच उत्तरालाही जन्म देत असतो. कुठलेच प्रश्न विना उत्तराचे नसतात. असा कुठलाही प्रश्न नाही ज्याचे उत्तर. पण त्याचे उत्तर तुमच्या प्रश्नाचे उत्तर उत्पत्ती की नाही हे सांगता येत नाही. प्रश्न तुमचा आहे, उत्तर माझे आहे. हे अंतर खूप दोन. हे अंतर भागातून निर्माण होईल, हे अंतर पार पाडण्यासाठी शंकाच आहे. तुम्हीच आहात, मी आहे. मग माझे उत्तर तुमचे प्रश्न उत्तर कसे बनू? हा सेतू निर्माण कसा होईल? मग मी तुमच्या प्रश्नांची उत्तरे देतो? “मेहनत का करतो? यासाठी नाही की माझी उत्तरे तुमची उत्तरे बनवितात तर हे लक्षात ठेवा की तुम्हाला कुठलाही प्रश्न उत्तराचा नसतो, तर तुम्ही तुमच्या उत्तरांचा शोध घ्यावा. मला असे वाटते की तुमचे उत्तर शोधा. पण कदाचित आपण उत्तर शोधता शोधता असाल आणि आपण उत्तराचा शोध घेतला असेल. निराश होण्याचे काही कारण नाही. स्वतःच्या अंतरात खोलवर खोदत जा, ज्याने चित्ताने प्रश्न निर्माण केला आहे, तेच त्याचे उत्तर निर्माण करण्यात समर्थ आहे. तुम्हाला आश्चर्य वाटेल. पण आपण विचार करत नाही आणि जे प्रश्न विचारतो, ते स्वतःच नसतात, तेही विभाज्य, पुस्तक वाचलेले, जवळचे उदार असतात. प्रश्नच आपले नसतात तर उत्तरे आपली चूक असतील?स्वतःचा प्रश्न शोधा. जर आपण आपल्या जीवनात निर्माण होणार आहोत प्रश्न शोधू शकला तर हीच उपलब्ध आहे. तेच ते, ऐकलेले, उदाराचे प्रश्न विचारू. कारण हे प्रश्न तुमचे नसल्यामुळे तुमचे समाधान होणार नाही. ते तहान नसलेल्या व्यक्तीला पाणी पाजण्यासारखे आहे. तहान स्वतःची असली पाहिजे. खरी असली पाहिजे. प्रश्न शोधा आणि नंतर मौन शांतपणे उत्तराची प्रतीक्षा करा. घाई करू. घाईत अक्षरली उत्तरे स्मृतीवर आधारित असतील. उत्तर येत आहे तर आता उत्तर घ्या. उधारची उत्तरे द्या.उधार प्रश्न विचारू नका. सर्व उधार ची उत्तरे द्या. फक्त तुमचा प्रश्न सोडा..जळत्या निखाऱ्यांचा. कोंडी कोणत्याहीलीही स्मृतिवर आधारित उत्तरे स्वीकारू नका. मग तुमच्याकडून, उत्तर येईल जे तुमच्या आत्म्याने दिले असेल. प्रश्नर्नां जगणे ही एक कला आहे. जो शांतीने आपल्या प्रश्नांची बीजे पाहात आरामो, त्याला उत्तर जगा. प्रा. महेंद्र देशमुख.9096694200

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

रजनीश वाणी: भाग 32.

 रजनीश वाणी :भाग 32 जीवनाला जेवढे तुम्ही जागे राहून जगताल तेवढ्याच बारीक आणि सूक्ष्म जीवनाचा तुम्हाला अनुभव येईल, आणि जेवढ्या सूक्ष्माचा तुम्ही अनुभव कराल तेवढेच जास्त तुम्ही जाणताल.ते दोन्ही संयुक्त आहेत आणि एक दुसऱ्याचे सहयोगी आहेत.रस्त्यावर तुम्ही चालत आहात, दारुड्या व्यक्ती पण चालत आहे त्याच रस्त्यावर, पण त्याचे पाय बघा,एकही पाय जागेवर पडत नाही.तसे तर तोही घरी पोहोचेलच.तुम्ही पण चालता आणि मग तुम्ही एका बुद्धालाही चालताना पहा, तेव्हा  तुम्हाला लक्षात येईल की तुमच्यामध्ये आणि दारुड्या व्यक्तीमध्ये जेवढा फरक आहे, तितकाच तुमच्यामध्ये आणि बुद्धामध्येही आहे.तसे तर दारुड्या व्यक्तीही घरी पोहोचतो, तुम्हीही घरी पोहोचता, बुद्ध ही घरी पोहोचतील, पण तुमच्या चालण्याचा गुण वेगवेगळा आहे.दारुड्या व्यक्ती बिलकुल बेहोशी मध्ये चालत आहे, बुद्ध बिलकुल शुद्धीवर राहून चालत आहेत ,तुम्ही कुठेतरी दोघांच्या मध्ये आहात.कधीतरी थोडीशी शुद्धीची झलक मिळते, पुन्हा अंधार येतो.कधी तुम्ही  जागे असता, कधी तुम्ही झोपलेले असता,कधी तुमचे डोळे उघडे असतात, कधी बंद होऊन जातात.तुम्ही जर नीट लक्ष देऊन बघितले, तर ...
Read more

रजनीश वाणी: भाग 31.

 रजनीश वाणी: भाग 31. तुम्ही आत्महत्येबद्दल  काय विचार करता? तुम्ही काय वेडे आहात की आणखी काही? मला माहित आहे की तुम्ही जीवनाला कंटाळून गेला आहात, तुम्हाला जीवनाचा उबग आलेला आहे. जर तुम्ही खरोखरच जीवनाला कंटाळून गेला आहात , तुम्हाला जीवनाचा उबग आलेला आहे, तर आत्महत्या करू नका, कारण आत्महत्या पुन्हा तुम्हाला याच जीवनात ओढून आणेल आणि असेही होऊ शकते की याहून अधिक घाणेरडे जीवन तुम्हाला भेटेल ,या जीवनापेक्षा जे तुम्ही आता जगत आहात. कारण आत्महत्या तुमच्यामध्ये अजून जास्त घाण जन्माला घालेल. आत्महत्या करणे हा अस्तित्वाचा अनादर आहे.अस्तित्वाने तुम्हाला विकसित होण्यासाठी जन्म दिला आहे,या जीवनाचा अवसर दिला आहे आणि तुम्ही हा अवसर असाच  व्यर्थ गमावता आणि जोवर तुम्ही विकसित होत नाही,विकसित होऊन बुद्ध बनत नाही, तोवर तुम्ही जीवनात पुन्हा पुन्हा फेकले जाल .लाखो वेळा यापूर्वीही हे झालेआहे.आता वेळ आलेली आहे, जागे व्हा! ही संधी ,हा अवसर चुकवू नका.इथे माझ्याजवळ राहून आत्महत्येची खरी कला शिका.खऱ्या कलेमध्ये आपल्या देहाला नष्ट केले जात नाही.देह सुंदर आहे, देहाने काहीही चूक केलेले नाही.ते तर मन आ...
Read more

रजनीश वाणी भाग 28

 मनुष्याने स्वतःचे एक जग बनवले आहे.. निसर्गाच्या विपरीत असे एक जग मनुष्याने बनवले आहे.सिमेंटचे रस्ते ,सिमेंटची घरे ,सिमेंटची जंगले मनुष्याने बनविली आहेत,ज्यात ही खबरच मिळत नाही की परमात्मा ही आहे.मोठ्या नगरांमध्ये परमात्मा जवळजवळ मेला आहे कारण परमात्म्याची खबर फक्त तिथेच मिळू शकते जिथे गोष्टींची वाढ होत असते.रोप मोठे होते तर ते खबर देते की ते जिवंत आहे .आता कुठली इमारत ,कुठले घर तर वाढत नाही.ते जसे आहे तसेच राहते.सिमेंटचा रस्ता तर काही वाढत नाही .जसा आहे तसाच राहतो ,मृत आहे. जीवनाचे लक्षण काय आहे? वाढणे, वृद्धी.वर्धमान होणे हे जीवनाचे लक्षण आहे.आम्ही एक मृत जग बनवले आहे.मशीन वाढत नाही,घरे वाढत नाहीत ,सिमेंटचे रस्ते वाढत नाहीत,सर्व मृत आहेत ,सर्वकाही थांबलेले आहे.या थांबलेल्या अवस्थेत आम्हीही जगत आहोत, आम्ही ही थांबलेले आहोत.या? ज्यांच्या सोबत आपण राहतो तसेच आपणही होऊन जातो.मनोवैज्ञानिक म्हणतात की जो माणूस यंत्रांसोबत काम करतो तो शेवटी यंत्रच होऊन जातो.आणि होऊन जातोच .हे बिलकुल स्वाभाविक आहे . आमचे कृत्य हळूहळू ,हळूहळू आपल्या सवयी बनवत.तेच आपल्याला घेरून टाकते.माणसाने जे एक सिमेंट आ...
Read more